Agia Galini, dag 5

We hadden eerst geen vast omlijnd plan voor vandaag, er werd een hoge temperatuur verwacht, maar morgen nog hoger. José had gezien dat er vandaag markt is in Moires. En aangezien dat in de goede richting is voor de ezeltjes nemen we die ook mee in de planning. En weet je wat? We nemen de archeologische site van het paleis van Phaistos ook maar mee, omdat we er toch langskomen. En als we daarna de zaterdagmarkt van Moires bezoeken, dan kunnen we als kers op de taart alsnog op zoek gaan naar de tuin-/landbouwwinkel voor José. 

Na het smeden van al deze plannen gaan we eerst op zoek naar het ontbijt. Ik hou me nog een beetje in, ik zit immers nog vol van het bacchanaal van gisteren. José doet ook kalm aan, maar maakt wel een yoghurt op maat.  Nog even (oplos)koffie en thee op de kamer en daarna op pad. 

Aangekomen bij de ezeltjes ziet José wat schade rechtsvoor op de bumper van de huurauto. We zijn beiden ervan overtuigd dat we niks geraakt hebben. Of de schade zit er al, of er heeft iemand iets onstuimiger geparkeerd. Enfin, ik heb alle eigen risico afgekocht, toch benieuwd of dat nog gezeik oplevert. 

Bij de ezels is het wel gezellig; Heather, een Engelse dame, legt het ontstaan van de opvang uit. Het komt er op neer dat steeds meer Griekse gezinnen hun ezel van de hand doen; ze werken niet meer op het land en het voeren is voor hen te duur. Dus hebben ze maar een opvang opgericht die drijft op donaties. We mogen een borsteltje pakken en ezels borstelen voor zover ze niet weglopen omdat ze daar geen zin in hebben. Al gauw wordt duidelijk dat oortjes naar boven of naar voren betekent dat ze wel zin hebben. Er ligt zelfs een schaap tussen die denkt dat ie een ezel is (“Dag 5; ze hebben nog steeds niet door dat ik geïnfiltreerd ben.”). Er komt een videobelletje van filiaal Maarssen binnen, dus de kleinkinderen kunnen meekijken naar de ezels. Na afloop kopen we in het kleine shopje in flesje raki en een koelkast magneetje. José, die zich anders niet zo spontaan in het ‘buutnlands’ uitdrukt, vraagt intussen in onberispelijk Engels of men in de buurt nog een zaadhandel wist; ze had bij de ingang al een enorme pompoen zien hangen. Nadat de eigenaar José’s pols had behandeld met ontsmettende zalf, ze was gekrabd door een speelse kat, vroeg hij wat voor zaad ze zocht. Zaad voor Griekse tomaten was haar antwoord, but then in the ingliesj. Even later kwam hij met een stukje tissue met gedroogde tomatenzaadjes. De helft van zijn voorraad!! Erg aardige mensen dus. 

Na ons ezel avontuur zijn we naar het paleis van Phaistos gereden, een ruïne van een paleis van +/- 1700 voor Christus. Mooi en indrukwekkend om te zien. Hier hebben we nog even sinaasappelsap en feta/tomaten broodjes gescoord. Natuurlijk komen de lokale katten even checken of er nog een graantje mee te pikken valt. Niet tevergeefs. Om de hoek lag nog een schattige kitten te zonnen op een stoel. Maar goed dat we op het vliegveld nog gecontroleerd worden, anders had Laika een nieuw speelkameraadje. 

Genoeg cultuur gesnoven, tijd om te shoppen! Echter de markt in Moires liep al op zijn eind. We hebben nu wel letterlijk gezien wat het woord ‘opdoeken’ betekend. De markt is overdekt met doeken op lange staken, maar die waren ze al aan het afbreken. Toch wist José nog twee jurkjes te scoren en ik twee shirts en een korte broek. Voor de prijs hoef je het niet te laten. 

Terug richting Agia Galini nog op zoek naar de zaadhandel; gevonden, maar dicht! Ach, ze had al tomatenzaadjes…

Terug op de thuisbasis, na een korte uitblaas en afkoelpauze op de kamer, naar het zwembad. Lekker op ligbedje lezen en een plons. Toen gelijk beiden maar een burger besteld, en samen een schoteltje tzatziki gedeeld. 

De plannen voor morgen; vóór de hitte even stukje lopen, daarna bij het zwembad liggen, er wordt een hoge temperatuur verwacht.